Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1383 E. 2025/4209 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1383
Karar No
2025/4209
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3544 E., 2023/3704 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin 12.11.2022 ve 02.02.2023 tarihli dilekçeleri ile haksız elkoyma nedeniyle 421.098,44 TL maddi tazminatın ve 50.000,00TL manevi tazminatın haksız işlem tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile manevi tazminatın reddine ve 421.098,44 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının yalnızca davalı vekili yönünden esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ıslah talebinin usulüne uygun olduğuna, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığına, manevi tazminata da hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davacı vekili tarafından birden fazla ıslah yoluna başvurulduğuna, hükmedilen tazminatın fahiş olduğuna, davanın reddedilen kısmı üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/92 Esas ve 2018/11 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait 84.600 adet ithal eşyaya (el feneri/ışıldak) 26.11.2015 tarihinde el konulduğu, davacı hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yapılan yargılamada davacının beraatine ve el konulan eşyaların iadesine karar verildiği, kararın 24.01.2019 tarihinde kesinleştiği, el konulan malların eksiksiz bir şekilde 08.02.2019 tarihinde davacıya iade edildiğinin anlaşıldığından bahisle bilirkişi raporu doğrultusunda el koyma tarihi ile iade tarihine kadar işleyecek yasal faiz bedeli olan 421.098,44TL'nin maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı vekilinin istinaf başvurusu bakımından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuş olmasına karşın, Bölge Adliye Mahkemesince yalnızca davalı vekilinin istinaf başvurusu hakkında karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2024/1383, K. 2025/4209, T. 22.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2024-1383-e-2025-4209-k-34fe2e0476e6