Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1177 E. 2025/3245 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/747 E., 2023/894 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 252.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulüne kısmen reddine, manevi tazminat talebinin reddine ve 22.000 TL maddi tazminatın 17.04.2021 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekili ve davacı vekilinin istinaf başvurularının davacının otopark ve çekici bedelinin ödendiği tarih olan 29.11.2022 tarihinin faiz başlangıç tarihi olarak düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, eksik maddi tazminata hükmedildiğine, manevi tazminata hükmedilmemesinin hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğine, talepleri doğrultusunda karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminatın çok fahiş olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehlerine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/402 Esas, 2022/693 Karar sayılı ceza dosyası incelendiğinde, göçmen kaçakçılığı suçundan yürütülen soruşturma kapsamında Adana 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 16.04.2021 tarihli kararı ile 35 TU 296 plakalı araca el konulduğu, yapılan yargılama sonunda dosya dışı sanığın göçmen kaçakçılığı suçunundan beraatine ve 35 TU 206 plakalı aracın üzerindeki şerhin kaldırılarak sahibine iadesine karar verildiği, kararın 03.01.2023 tarihinde kesinleştiği, aracın dosyada malen soumlu olan davacıya 23.11.2022 tarihinde teslim edildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. Maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından faiz başlangıç tarihinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davalı vekili ve davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.