Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4829 E. 2025/1038 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/55 E., 2016/133 K. DAVA : Koruma tebdirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan direnme hükmünün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemece; davacı vekilinin azami tutukluluk süresinin aşılması nedeniyle 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Dairemizce davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz istemi üzerine yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, Dairemizce verilen 10.12.2015 tarihli bozma kararı üzerine Yerel mahkemece bozma ilamına direnilerek manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca direnme hükmünün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmesi üzerine Dairemizce 03.04.2017 tarihli kararla direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.12.2022 tarihli ve 2017/12-862 Esas, 2022/829 Karar sayılı ilamı ile "davacının 'bir suç isnadına bağlı olarak' tutulduğu süre itibarıyla CMK'nın 102.maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık azami süreyi doldurmuş olduğu ve bu tarihten sonra tutuklu bulundurulmasının herhangi bir hukuki dayanağının bulunmadığı dolayısıyla koruma tedbirleri nedeniyle tazminat hakkı bulunduğundan Özel Dairenin bozma kararının isabetsiz olduğu" şeklindeki gerekçesi ile direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; tutukluluğun mahsuplaşma ile kesintiye uğradığının kabulü ile o dönem toplam tutukluluktan düşürülmesinin haksız olduğuna ve hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının yüksek olduğuna ve reddedilen kısım için davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda bozma ilamına direnilerek; davacının İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/160 Esas sayılı dosyasında yargılandığı, bu yargılama kapsamında 20.05.2005 tarihinde tutuklandığı ve 11.12.2013 tarihinde tahliye olduğu, davacının tutuklu kaldığı sürelerin birden fazla cezaevinde infaz edildiği, cezaevlerinden gelen yazı cevaplarına göre davacının tutukluluğunun kesintisiz infaz görmediği, davacının kesinleşen hükümlerinin arada infaz edildiği, yine dosyanın temyiz incelemesi için 1 yıl 2 ay 10 günlük sürenin Yargıtay'da geçtiği anlaşılmakla, davacının tutukluluğunun infaz gören kısmı, davacının sosyal ve ekonomik durumu, davacının yargılandığı suçların nitelik ve sayısı, uzayan tutukluluk ve uzayan yargılama süreci dikkate alınarak davacının davasının kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin ve davalı vekilinin ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.