Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4582 E. 2025/3235 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/282 E., 2022/1351. K DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 500.000 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin manevi tazminat yönünden reddine, maddi tazminat yönünden kabulü ile 133.581,75 TL ve 66.428,21 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükmün kaldırılarak, "davacıya ait aracın ikinci kez suçta kullanılması nedeniyle yapılan el koyma işleminin hukuka aykırı olmaması nedeniyle davanın reddine, davalı idare kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'e göre "10.250" TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazine idaresine verilmesine", ibarelerinin eklenmesi sureti ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; tasfiye işlemine müvekkilinin sebep olmadığı, müvekkilinin aracına müsadere kararı verilmediği, müvekkilinin malen sorumlu olarak mağdur olduğu, aracın alıkonulması nedeniyle maddi ve manevi olarak zarara uğradığı, davanın kabul edilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/815 Esas - 2020/153 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacıya ait 35 BZL 12 plaka sayılı çekiciye ve 35 NIB 78 plaka sayılı dorseye 5607 sayılı Kanuna Muhalefet suçu kapsamında kaçak akaryakıt taşımada kullanıldığı gerekçesiyle 5607 sayılı Kanun'un 10/2. maddesi gereğince kaçakçılık suçunun işlenmesinde tekrar kullanıldığı gerekçesiyle tescil kaydına satılamaz - devredilemez şerhi konulmak suretiyle 04.08.2018 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının aracının müsaderesine yer olmadığına ve aracın tescil sahibine iadesine karar verildiği, karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine istinaf başvurusunun 09.03.2021 tarihinde esastan reddine karar verilmesi üzerine kararın kesinleştiği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "5607 sayılı Kanunun 10. maddesinin 2. fıkrasındaki “13 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmesi, Türkiye'de sicile kayıtlı olmaması ya da soruşturma ve kovuşturma devam ederken, kaçakçılık suçunun işlenmesinde tekrar kullanılması halinde, el konulan araç alıkonulur. Sahibinin aracın değeri kadar teminatı alıkoyma tarihinden itibaren otuz gün içinde gümrük idaresine teslim etmesi halinde, araç sahibine iade edilir. Aksi takdirde, tasfiye idaresi tarafından soruşturma ve kovuşturma sonucu beklenmeksizin derhal tasfiye olunur. Tasfiyenin satış suretiyle gerçekleşmesi halinde, satıştan elde edilen gelirden taşıtın muhafaza edilmesi ve satışı için gerekli olan bütün masraflar karşılandıktan sonra kalan miktar, kovuşturma sonucuna göre işlem yapılmak üzere emanet hesabına alınır.” düzenlenme gereğince malen sorumlu olan davacıya ait aracın ikinci kez suçta kullanılması nedeniyle yapılan el koyma işleminin hukuka aykırı olmaması nedeniyle davanın reddine, davalı idare kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'e göre "10.250" TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazine idaresine verilmesine," ibareleri eklenmesi sureti ile düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.