Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4367 E. 2025/3869 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1781 E., 2022/4174 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin .... plaka sayılı aracına 12.07.2013 tarihinde ihtiyati tedbir konulduğu, aracın müsaderesine yer olmadığına ve hüküm kesinleştiğinde ihtiyati tedbirin kaldırılmasına kararı alan davacının aracına ihtiyati tedbir konulması nedeniyle 1.500.000 TL yoksun kalınan kar ve 15.000 TL de vergiler nedeniyle toplam 1.515.000 TL maddi tazminatın tedbir tarihinden itibaren işleyecek faiz talebine ilişkin talebinin yasal koşulları oluşmadığı için davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin aracına ihtiyati tedbir konulması nedeniyle mağdur olduğunu, yaklaşık 8 yıl araç üzerinde ihtiyati tedbirin kaldığını, red kararının kaldırılarak davacı lehine maddi tazminata hükmedilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/613 Esas – 2021/736 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının .... plakalı aracın müsaderesine yer olmadığına, hüküm kesinleştiğinde araç üzerindeki tedbirin kaldırılmasına karar verildiği, ancak söz konusu hükmün sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09.07.2020 tarihli ilamı ile dosyanın bozularak yeniden ilk derece mahkemesine gönderildiği, Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/613 Esas sayılı dava dosyası ile yeniden yargılamanın yapıldığı ve davacıya ait.... plakalı aracın müsaderesine yer olmadığına, hüküm ile birlikte araç üzerindeki tedbirin kaldırılmasına karar verildiği ancak hükmün yapılan sorgulamada henüz kesinleşmediği, tazminata konu dava dosyasının kesinleşmemesi sebebiyle yasal koşulları oluşmadığı için davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının yasal koşullarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde karar verildi.