Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3969 E. 2025/1990 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3969
- Karar No
- 2025/1990
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1108 E., 2022/1412 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve el koyma nedeniyle 700.000,00 TL maddi tazminatın ve 300.000,00 TL manevi tazminatın zararın doğduğu tarihten itibaren yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın tebliğ edilmemesi nedeniyle davanın süresinde açıldığına, tazminat koşullarının gerçekleştiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/887 soruşturma numaralı ceza dosyası incelendiğinde, davacının sahibi olduğu 34 ... 79 plakalı araca hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından yürütülen soruşturma kapsamında 02.04.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan soruşturma sonucunda davacı hakkında Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.09.2010 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, davanın 07.12.2021 tarihinde açılması karşısında KYOK tarihinin 02.09.2010 olmasına göre yasa da belirtilen "...her halde" 1 yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğu; talebin ileri sürülemez hale geldiği tespit ve kabul edilerek el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde davanın açılmadığı belirlenerek tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/887 Soruşturma sayılı soruşturma dosyası kapsamında davacı hakkında 02.09.2010 tarihinde KYOK verildiği ancak kararda el koyma işlemine konu aracın iadesine ilişkin bir karar verilmediği, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2015 tarihli ve 2007/887 Soruşturma sayılı ve 2015/695 Karar sayılı zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle verilen KYOK kararında ise adli emanetin 2013/1882 sırasında kayıtlı eşyaların sahibine iadesine karar verildiği, söz konusu emanet eşya makbuzunda 1 çift ... 79 sayılı plaka, 1 adet trafik belgesi, 1 adet trafik tescil belgesi ve 1 adet kontak anahtarın olduğu anlaşılmakla, iade kararının 16.01.2015 tarihinde verildiği, söz konusu eşyaların davacıya iade edilmesi ile davacının hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karardan haberdar olduğunu 10.03.2015 tarihli dilekçesinde belirttiği, ayrıca adli emanette kayıtlı eşyaların kendisine teslim edildiğini ancak aracın iade edilmediğinden bahsettiği anlaşılmakla, tazminat davasının ise iade tarihini izleyen bir yıllık süre geçtikten sonra 15.11.2021 tarihinde açıldığı gözetilerek davanın süresinde açılmadığı anlaşılmıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.02.2025 tarihinde karar verildi.