Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3550 E. 2025/1712 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2 E., 2023/5 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve el koyma nedeniyle 500.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın koruma tedbirlerinin uygulandığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının 2 gün gözaltında kaldığı, asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama ile maddi zararının 63,27 TL olduğu, aynı zamanda davacının soruşturma aşamasında 96.395,00 TL parasına el konulduğu, söz konusu paranın cari faiz oranından nakit olarak 04.03.2020 tarihinde 123.865,62 TL olarak ödendiğinin anlaşıldığı, yıllık %9 yasal faiz uygulanarak hesaplama yapıldığında ise el konulan paranın 140.974,53 TL olacağı, davacıya yasal faiz üzerinden ödeme yapılmasının gerektiği, bu itibarla cari faiz ile yasal faiz üzerinden ödenen para arasında oluşan fark nedeniyle ve gözaltı süresine ilişkin maddi zarar olmak üzere toplamda 17.172,18 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine üzerine, davacının el konulan parasının birer aylık vadeli olmak üzere bankaya yatırıldığı, beraat kararı kesinleştikten sonra tahakkuk etmiş olan faizi ile birlikte davacıya iade edildiği, davacı hakkında yapılan ceza yargılamasının ne zaman biteceğinin belirli olmadığı, bu itibarla yıllık vadeli faize yatırılması durumunda paranın fiilen ödenme tarihinde bir yıllık sürenin dolmaması durumunda vadenin bozulup davacının daha fazla zarar edeceği dikkate alındığında, yıllık vadeli hesaba yatırılmasının mümkün olmadığı, bu itibarla yapılan işlemin hukuka uygun olduğu ve davacıya bu gerekçe ile maddi tazminat ödenemeyeceği, yalnızca gözaltı süresi bakımından maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği hususları belirtilerek maddi tazminatın 67,63 TL'ye ve manevi tazminatın 250,00 TL'ye indirilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; el koyma nedeniyle davacının parasının enflasyon karşısında eridiğine, el koyma nedeniyle davacının parası üzerinde tasarrufta bulunamadığına, el koyma nedeniyle oluşan zararın davacıya yüklenmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğuna, dolar kuru üzerinden yapılacak hesaplama ile maddi tazminatın belirlenmesi gerektiğine, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, reddedilen kısım bakımından davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/210 Esas-2016/79 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı ticareti yapma veya sağlama suçundan suçundan 31.01.2015-02.02.2015 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı ve davacıya ait 96.395,00 TL'ye el konulduğu, el konulan paranın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı emanet hesabı adına bankaya yatırıldığı ve birer aylık vadeli hesap açıldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 21.01.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, kararın kesinleşmesine müteakip el konulan paranın işlemiş cari faizi ile 123.865,62 TL olarak 04.03.2020 tarihinde davacı vekiline ödendiği, gözaltı ve el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.