Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2872 E. 2025/550 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1963 E., 2022/1816 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin davacı hakkında yanlış infaz hesaplaması yapılması nedeniyle süresinde tahliye edilmeyerek açık ceza infaz kurumunda geçirmesi gereken süreyi kapalı ceza infaz kurumunda geçirmesi nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesi gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2021/19 Esas - 2021/65 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten yaralama nedeniyle ölüme sebebiyet vermek suçundan 27.02.2014-29.01.2021 tarihleri arasında 2.528 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkumiyet hükmünün 08.02.2021 tarihinde kesinleştiği, davacı hakkında yanlış infaz hesaplaması yapılması nedeniyle süresinde tahliye edilmeyerek açık ceza infaz kurumunda geçirmesi gereken süreyi kapalı ceza infaz kurumunda geçirmesi nedenine dayalı tazminat talebinin, kesinleşen cezaların infazı sırasında yapılan hatalar sebebiyle tazminat talep edilemeyeceğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesi gereğince yasal şartların oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, davacı lehine tazminat isteme şartlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usule ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.