Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2533 E. 2025/1124 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/51 E., 2022/1921 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, yapılan yargılama neticesinde CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince koşulları oluşmadığından talebin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, müvekkilinin ceza evine tutuklama kararı sebebiyle girdiğine, fahiş bir vekalet ücretine hükmedildiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/208 Esas, 2020/117 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 26.03.2019 tarihinde gözaltına alındığı ve aynı gün tutuklandığı, 26.03.2019-27.06.2019 tarihleri arasında 93 gün tutuklu kaldığı yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 05.03.2020 tarihinde kesinleştiği, davacının gözaltına alındığı gün tutuklanmasına karar verilen Kahramankazan 2.Sulh Ceza Hakimliğinin 2019/49 sorgu sayılı kararı ile 26.03.2019 tarihli tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmediği, belirtilen tarihte Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2010 tarih, 2010/74 esas ve 2010/38 karar sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis cezasının infazının yapıldığı anlaşıldığından davacının gözaltında ve ceza evinde kalmasının Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen hapis cezasının infazından kaynaklandığından davacının koruma tedbirleri nedeniyle açtığı maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.