Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8263 E. 2024/7307 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8263
Karar No
2024/7307
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/698 E., 2022/829 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 5.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Davacının 3 gün haksız olarak tutuklu kalması nedeniyle tazminat taleplerin kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 1. Aile Mahkemesinin 2020/2109 Esas- 2020/2109 Karar sayılı dosyasında davacı hakkında 6284 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi gereğince 3 gün zorlama hapsine karar verildiği, verilen cezanın 02.09.2021-05.09.2021 tarihleri arasında infaz edildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 141. maddesindeki düzenlemeye göre suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleşen koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar yönüyle tazminat istenebileceği, CMK 141. maddesinde tazminat istenilebilecek hukuka aykırılık hallerinin tahdidi olarak sayıldığı, zorlama hapsinin bu hallerden olmadığı anlaşılmakla, davacının zorlama hapsinden kaynaklanan tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan ret kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat talebi için yasal şartların oluşmadığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/8263, K. 2024/7307, T. 09.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-8263-e-2024-7307-k-be659c60a423