Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8176 E. 2024/7502 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/685 E. 2022/151 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21/02/2022 tarihli ve 2021/685 E. 2022/151 K. sayılı kararının davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: A.Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090,00 TL olduğu, davacının haksız tutuklama nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat talebine ilişkin İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 1.212,48 TL maddi ve 3.031,20 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ilişkin hükme yönelik davacı ile davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından taraf vekillerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükümdeki "3.031,20 TL" olarak belirlenen manevi tazminat miktarının "2.800,00 TL" olarak düzeltilmesi sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun’un, 24/11/2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca davacı aleyhine reddedilen tazminat miktarının 95.987,52 TL olduğu dikkate alınarak hükmün davacı açısından kesin olduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24/11/2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090,00 TL olduğu, davalı vekiline yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın 07/03/2022 tarihinde, davacı tarafın temyiz dilekçesinin 21/03/2022 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin 15/03/2022 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin sebeplerini bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de davalı aleyhine hükmedilen tazminat miktarının 4.012,48 TL olduğu, davalı vekilinin temyizinin katılma yoluyla temyiz olmadığı, bu nedenle davalı aleyhine hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün davalı yönünden kesin olduğu, davalı vekilinin katılma yoluyla temyizi olsa dahi davalı tarafın temyiz isteminin, esasen davacı tarafın temyiz istemine bağlı olarak doğan tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, davacı taraf açısından 6100 sayılı Kanun'un 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması sebebiyle davacı tarafın temyiz istemine bağlı olarak davalı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin de mümkün olmaması nedenleriyle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine 5271 sayılı Kanun'un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.