Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3372 E. 2024/5313 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3372
Karar No
2024/5313
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3506 E., 2021/596 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacılar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin haksız el koyma nedeniyle 100.000 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacılar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacılar vekilinin temyiz sebepleri; El koyma işlemi yapılan ve mahkemece karar kesinleştiğinde iadesine karar verilen ... VE ... plakalı tankerlerde bulunan 38.040 kg Safrasol HT isimli dava konusu malın kendilerine iade edilmediği, aynı dosyada el konulan diğer 1.084.566 kg Safrasol HT isimli malın Tüpraş Aş'ye değerinden düşük bedelle satıldığı ve iade edilen ücretten KDV ve tasfiye bedelinin mahsup edilerek ödendiği, bu sebeple oluşan zararlarının tazmin edilmesi gerektiğinden bahisle temyiz isteminde bulunmuştur. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/271 Esas – 2013/169 Karar sayılı ceza dosyasında, davacıların 4926 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yargılandıkları, bu kapsamda davacıların ortak olduğu ... Nakliyat Ltd. Şti isimli şirkete ait 1.084.466 kg Safrosol HT isimli gaz yağı olarak nitelendirilen mal ile yine davacıların şirketine ait ... ve ... plakalı tankerlerdeki toplam 38.760 kg Safrasol HT isimli mala 26.05.2004 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacılar hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme ve el konulan her iki tankerin mevcutsa ayınlarıyla, değilse veya satılmak suretiyle temin edilen para emanet hesabına alınmışsa, karar kesinleştiğinde hesaba alınan bu paraların talep halinde iadesine ve yine el konulan diğer 1.084.466 kg Safrosol HT isimli eşyanın sahibine iadesine karar verildiği, anılan mahkeme kararı temyizde onanarak 20.11.2014 tarihinde kesinleştiği, el koymaya ilişkin mahkemece yapılan değerlendirmede; davacıların Safrasol HT isimli malı gümrük tarifesinde yeri olmayan bir mal olarak tarif ettikleri, şirketin naklettiği ürünün Gümrük Tarifesi İstatistik Pozisyonunu doğru bildirmediği, gümrük beyannamelerinde malın cinsi konusunda gerçeğe aykırı beyanlarla gümrük kaçakçılığı yaparak idareyi vergi kaybına uğrattıkları hususunda yeterli şüphe oluşmasına sebebiyet vererek haklarında soruşturma açılmasına ve mallara el konulmasına kendi kusurlu hareketleriyle sebebiyet verdikleri, el konulan 1.084.466 kg Safrasol HT isimli malın 925.995.36 TL bedelle Tüpraş'a satıldığının, tasfiye bedeli ve gelir idaresine ödenecek KDV tutarının düşülmesi suretiyle kalan 784.741.83 TL'nin ... ve arkadaşları adına emanet hesabına yatırıldığının Kocaeli Tasfiye İşletme Müdürlüğünün yazısı ile bildirildiği, halı hazırda el konulan bu ürünün sahibine iadesine de karar verildiği, el koyma tarihinden kararın kesinleşmesine kadarki işlemiş faizin her zaman ilgili idareden istenebileceği ancak tazminat davasının konusu olamayacağı gerekçesiyle yasal koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacılar vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacıların ortak olduğu şirkete ait olan 1.084.466 kg Safrosol HT ve ... ile ... plakalı tankerlerdeki 38.760 kg Safrasol HT isimli mala 4926 sayılı Kanuna Muhalefet ve suç işlemek için örgüt kurma suçu kapsamında 26.05.2004 tarihinde el konulduğu, el koyma işleminin 01.06.2005 tarihinden önce gerçekleşmiş olması nedeniyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre, davanın 466 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, haksız el koyma işleminin gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun'un 1/6. fıkrasında hangi hallerde tazminat istenebileceğinin tahdidi şekilde sıralandığı ve anılan Kanun'un 1. maddesi kapsamında haksız el koyma nedeniyle tazminat isteme konusunda düzenleme bulunmadığı, 466 sayılı Kanun'un 1. maddesi hükmü nedeniyle 26.05.2004 - 01.06.2005 tarihleri arasındaki dönem için haksız el koyma nedeniyle tazminat istenemeyeceği, 01.06.2005 - 20.11.2014 tarihleri arasındaki el koyma işleminin ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa tabi olduğu anlaşılmıştır. Dosya içerisinde yapılan incelemede, Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2013 tarihli kararıyla davacılara ait el konulan 1.084.466 kg Safrasol HT isimli malın karar kesinleştiğinde sahibine iadesi ve ... ile ... plakalı tankerlerdeki 38.760 kg Safrasol HT isimli malların ayınlarının, bu mümkün değilse veya tasfiye edilmişse buna ilişkin bedelin sahibine iadesine karar verildiği, anılan kararın 20.11.2014 tarihinde temyizde onararak kesinleştiği, iadesine karar verilen 1.084.466 kg Safrasol HT'nin 10.07.2006 tarihinde 925.995.36 TL bedelle Tüpraş AŞ'ye satışının yapıldığı, bu bedelden tasfiye masrafları ve gelir vergisine konu KDV miktarı mahsup edildikten sonra kalan 774.741.83 TL ile satışın yapıldığı 10.07.2006 tarihinden kararın kesinleştiği 20.11.2014 tarihine kadar işlemiş 591.499.20 TL faiz tutarının toplam bedeli olan 1.370.633.62 TL'nin 03.08.2015 tarihinde davacılara iade edildiğinin anlaşıldığı, bu halde 5271 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihi ile faizin başladığı 10.07.2006 tarih arasında faize hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Davacılara ait iadesine karar verilen iki adet tankerdeki 38.760 kg Safrasol HT'ye ilişkin olarak Dilovası Gümrük Müdürlüğünün 23.05.2013 tarihli yazısında limanda depolandığının bildirildiği ancak bu malların davacılara iade edilip edilmediği tespit edilmeksizin malların akıbeti hakkında araştırma yapılmadan hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/3372, K. 2024/5313, T. 14.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-3372-e-2024-5313-k-7a90b243bd4f