Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/810 E. 2022/9504 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Karar tarihi : 28/04/2021 Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: ''Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır. Olay günü saat 19.30 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobille meskun mahal dışında, iki yönlü, tek şeritli, kuru, düz, eğimsiz, asfalt kaplama köy yolunda seyir halindeyken istikametine göre sağındaki tali yoldan ana yola giriş yapan ...'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpıştığı, ...'nın yanında yolcu olarak bulunan katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğu, saat 21.16'da kazadan yaklaşık 1 saat 45 dakika sonra alınan rapora göre 0,90 promil alkollü ve Adli Tıp uygulamalarına göre kaza anında 100 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen olayda; Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, bilinçli taksirle hareket etmediğine ve sair nedenlere, katılanlar vekilinin adli para cezası verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.