Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/508 E. 2024/6824 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/508
Karar No
2024/6824
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/342 E., 2021/371 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.09.2020 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamı doğrultusunda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4.maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz istemi hakkında hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; keşif yapılmamasına, savunma hakkının ihlal edildiğine, olayın tanıkları dinlenmeyerek CMK'nun 210/1 maddesine aykırılığa yol açıldığına; sanığın üzerine atılı asli kusur olarak nitelendirilen eylemi ile meydana gelen ölüm olayı arasında illiyet bağının bulunmadığına; müteveffanın tecrübeli bir eleman olduğuna; emniyet kemeriyle çatıya çıktığına, yer değiştirme halindeyken dengesini yitirerek düştüğüne; kusurun aidiyetinin hiçbir kuşkuya yer bırakılmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğine, kusur tespitine, şartları oluştuğu halde hükmün ertelenmemesi veya HAGB kararı verilmemesine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Karayolları Van 11. Bölge Müdürlüğü Tesislerinin yapım işinin sözleşme ile yüklenici firma olarak ... Grup İnşaat-İnterkar Yapı Adi Ortaklığına verildiği; inşaatın her türlü çelik inşaatı işinin de yüklenici firma tarafından, sanığın yetkilisi olduğu taşeron firma ... İnşaat Ltd. Şti’ye devredildiği, olay günü de spor salonu çatı kaynak işinin yapımı için ölen işçinin yerden 8-10 metre yüksekte çatı makaslarının üzerinde bulunduğu sırada, yer değiştirmek maksadıyla emniyet kemerini çözmesinin akabinde dengesini kaybederek yere düştüğü ve öldüğü olayda; mahkemece hükme esas alınan 06.05.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda sanığın, "işin yetkili teknik eleman denetimi gözetimi ve sorumluluğunda yapılmamış olması, iş güvenliğinin çalışanların inisiyatifine terk edilmiş, sağlık güvenlik planı, risk değerlendirmesi yapılmamış, yüksekte ve düşme riski olan yerde yapılan çalışma esnasında gerekli toplu ve kişisel emniyet tedbirlerinin alınmamış, ölen işçiyi mesleki yönden ve iş sağlığı güvenliği yönünden gereği gibi eğitmemiş denetlememiş olmasından asli kusurlu" olduğunun belirlendiği ve sanık hakkında verilen taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.09.2020 tarihli ilâmıyla; "...Mahkemece tekerrüre esas alınan Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/903 esas, 2012/198 karar sayılı TCK'nın 142/1-f maddesi gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamın, TCK'nın 58/4. maddesi uyarınca kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanamayacağından tekerrüre esas olmadığı, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas başkaca bir mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanması..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece sanığın savunmasının alındığı ve sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca ceza orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır. Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/508, K. 2024/6824, T. 27.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-508-e-2024-6824-k-9f2de6a50805