Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3890 E. 2025/653 K. – Özel Hayatın
Konu: Özel Hayatın Gizliliğini İhlal
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/3890
- Karar No
- 2025/653
- Karar Tarihi
- Konu
- Özel Hayatın Gizliliğini İhlal
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1514 E., 2021/894 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/1-1, 134/1-2, 43/1, 43/2, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/1-1, 134/1-2, 43/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hiçbir arama ve el koyma kararı olmaksızın aranıp el konulan laptop üzerine kurulu davada, suça konu laptopun elde edilişi hukuka aykırıdır ve bu nedenle hükme esas alınmaması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanların oturdukları dairenin bulunduğu apartmanın kapıcı olan sanığın, katılanların oturduğu dairenin banyo penceresine yerleştirdiği kamera ile katılanların banyoya girdikleri sıradaki görüntülerini değişik tarihlerde, asansör odasına yerleştirdiği, kameranın bağlı olduğu dizüstü bilgisayar aracılığı ile kaydetmesi şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/2, 43/1 ve 134/1-2. cümlesindeki görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince sanığın katılanların oturduğu dairenin banyo penceresine yerleştirdiği kamera düzeneği ile banyoya giren katılanların görüntülerini değişik zamanlarda çeken sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1 ve 134/1-2. cümlesindeki görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Katılanlar ..., ... ve ...'in kaldıkları dairenin bulunduğu apartmanın kapıcısı olan sanığın katılanların oturdukları dairenin banyo penceresine yerleştirdiği kamerayı asansör odasına yerleştirdiği dizüstü bilgisayara bağlayıp katılanların banyoya girdikleri sıradaki görüntülerini çekmesine konu olayda; sanığın yerleştirdiği düzenek ile değişik tarihlerde katılanlarının görüntülerini kaydettiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çayeli Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.