Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3292 E. 2025/6750 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3071 E, 2021/2015 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup, I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, el koyma nedeniyle 38.998 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 29.06.2017 itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 93,60 TL maddi, 150,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; yargılama aşamasında avukata ödemiş olduğu avukatlık vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında verilmesi gerektiğine, cep telefonu ile bilgisayarına el koyma nedeniyle tekrar satın almak zorunda kaldığına, elektronik eşyalar nedeniyle meydana gelen zararın maddi tazminat olarak hükmedilmesi gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 24.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/113 Esas- 2018/21 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.06.2017-30.06.2017 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, sorgunun ardından hakkında adli kontrol hükümleri uygulanmak suretiyle serbest bırakıldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 30.01.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının 29.06.2017-30.06.2017 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı gözetilmeksizin maddi tazminat hesabının 2 gün üzerinden yapılması temyiz edenin sıfatı gereğince bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.