Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3207 E. 2025/6411 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/412 E., 2021/594 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin 23.03.2020 havale tarihli dilekçesi ile haksız gözaltı nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının gözaltında geçirmiş olduğu (23/09/2016-26/09/2016) tarihleri arasında davacının mesleğinden ihraç edilmediği maaşını tam olarak aldığı, vekalet ücreti ile davacının tutuklu kaldığı dönem için maddi zararları hesaplanırken yatak, yol, iaşe bedeli ile cezaevi harcamaları, cezaevi ziyaretçilerinin yol harcamaları ve benzeri giderlerinin CMK'nın 141 vd. maddeleri kapsamında maddi zarar hesabına dahil edilemeyeceği, gözaltı dönemi için maddi tazminat talebinin yasal koşulları oluşmadığından CMK'nın 142/1 maddesi gereğince davanın reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 750,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 23.09.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ve davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi kayıpların dikkate alınmadığına, müvekkilinin avukatlık masraflarının da dikkate alınarak maddi tazminat miktarının belirlenmesi gerektiğine, vekalet ücretinin az takdir edildiğine, suçlamanın niteliği ve davacı üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen manevi tazminatın çok eksik olduğuna , sair nedenlere ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ordu 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/596 Esas, 2020/14 Karar sayılı ilamı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.09.2016-26.09.2016 tarihleri arasında 3 gün süreyle gözaltında kaldığı, yapılan yargılama neticesinde Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/596 Esas, 2020/14 Karar sayılı kararı ile sanığın/davacının beraatine karar verildiği, iş bu kararın 22.01.2020 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafından 23.03.2020 tarihinde yasal süresi içerisinde 10.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminat istemli dava açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin reddine manevi tazminat talebi yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2025 tarihinde karar verildi.