Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3007 E. 2025/7590 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/164 E., 2021/600 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 47.903,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 845,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın 5270,11 TL maddi tazminatın 15/11/2016 tarihinden itibaren, 20.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 17/07/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve vekalet ücretine ilişkin 3. paragrafındaki "2501,00 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "3032,41 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında verilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2018 tarihli 2017/14784 soruşturma ve 2018/54048 karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.07.2016-21.02.2017 tarihleri arasında 219 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda takipsizlik kararı verildiği, takipsizlik kararının 02.01.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen takipsizlik kararının tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, davacının maddi tazminata, ihracının kesinleştiği ve maaş almadığı 15/11/2016 tarihinden itibaren başlamak üzere tahliye edildiği 21/02/2017 tarihine kadarki dönem için hak kazandığı, bu süreye ilişkin olarak Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığınca belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden yapılan hesaplama sonucunda belirlenecek miktarın maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine ve faiz başlangıç tarihinin de 15/11/2016 olarak belirlenmesi gerekçesiyle hüküm fıkrasının 1. Paragrafının tamamın hükümden çıkarılarak yerine "Davacının davasının kısmen kabulü ile, 5270,11 TL maddi tazminatın 15/11/2016 tarihinden itibaren, 20.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 17/07/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,verilmesine, " ibaresinin eklenmesi ve hükmün vekalet ücretine ilişkin 3.paragrafındaki "2501,00 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "3032,41 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin, sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığı İdari İşler Müdürlüğü 25.06.2019 tarihli yazı cevabında, davacının kamu görevinden 16.07.2016 tarihinde uzaklaştırılıp, 24.08.2016 tarihinde tutuklu iken ihraç edildiği, Ağustos 2016 döneminde maaşının ödendiği ancak meslekten çıkarılma tarihi olan 24.08.2016 tarihini takip eden Eylül 2016 dönemi, Ekim 2016 dönemi ve Kasım 2016 dönemi sonrasında herhangi bir maaş ödemesinin yapılmadığının bildirildiği anlaşılmakla, davacının son maaşını Ağustos 2016 tarihinde aldığı, maddi kaybının 15.09.2016 tarihinden başlayacağı gözetilerek, bu tarihten tahliye tarihi olan 21.02.2017 tarihine kadar geçen süre için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden hesaplanan 7.003,79 TL maddi tazminata, tazminat talebinin dayanağı olan soruşturma dosyasında davacının kendisini vekil ile temsil ettirdiği dikkate alınarak, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde ceza soruşturması evresinde takip edilen işler için belirlenen vekalet ücreti olan 845,00 TL'nin eklenmesi suretiyle davacıya "7.848,79" TL maddi tazminat yerine, bu miktarın altında kalacak şekilde "5.270,11" TL olarak tayin edilmesi suretiyle davacı lehine eksik maddi tazminata hükmolunması,

2.Maddi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin maddi kaybının başladığı 15.09.2016 tarihi olarak belirlenmesi gerekirken 15.11.2016 tarihi olarak belirlenmesi,

3.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.11.2025 tarihinde karar verildi.