Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2849 E. 2025/6729 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2849
Karar No
2025/6729
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3414 E., 2020/1812 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM :Maddi tazminat bakımından istinaf başvurusunun usulden reddi, manevi tazminat bakımından istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 277,50 TL maddi ve 2.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın kabul edilen kısmı bakımından davalı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine, maddi tazminatın reddedilen kısmı bakımından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, manevi tazminat bakımından ise istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız gözaltı nedeniyle davacının maddi ve manevi zarara uğradığına, hükmedilen tazminatların az olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/4383 Soruşturma, 2018/2902 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.08.2016-07.09.2016 tarihleri arasında 9 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma neticesinde 14.02.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılmış başka bir tazminat davasının bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın kabul edilen kısmı bakımından davalı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine, maddi tazminatın reddedilen kısmı bakımından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, manevi tazminat bakımından ise istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bölge Adliye Mahkemesince, davanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olduğu halde kesinlik sınırının hükmedilen tazminat miktarının tamamına göre değerlendirilerek hükmün tamamı hakkında inceleme yapılması gerekirken, istinaf incelemesi sırasında maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi ile davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/2849, K. 2025/6729, T. 24.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-2849-e-2025-6729-k-9376d948b5f2