Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/193 E. 2025/6371 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının koruma tedbirleri ve hak ihlalleri nedeniyle 570.000 TL maddi, 1.000.000 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz istemi; Yargıtay kararının kendisine geç tebliğ edildiğine, davanın süresinde sayılıp kabul edilmemesi gerektiğine, adli yardım talepli açtığı davada karşı vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine ve saire ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/121 Esas 2017/233 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında ; davacının terör örgütüne üye olma suçundan gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine karar verildiği, dosyanın istinaf talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 29/12/2017 tarihli 2017/235 Esas 2017/301 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyet kararının onandığı, bu aşamadan sonra dosyanın Yargıtay 16. Ceza Dairesine temyiz talebi ile gönderildiği, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 02/07/2018 tarihli 2018/1464 Esas 2018/2183 Karar sayılı ilamı ile karar temyizde düzeltilerek onama üzerine 02/07/2018 tarihinde kesinleştiği, davanın kesinleşme tarihi olan 02/07/2018 tarihinden itibaren yasal 1 yıllık hak düşürücü süreden sonra 23/09/2019 tarihinde açıldığı, 5271 Sayılı CMK'nın 142/1. maddesinin açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere kararın kesinleşmesinden itibaren davanın her halükarda 1 yıl içinde açılması gerektiği ve bu sürenin uzatılmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davanın süresinde açılmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2025 tarihinde karar verildi.