Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1387 E. 2025/5943 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1865 E., 2021/30 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutuklama, makul sürede hakim önüne çıkarılmama, adil yargılanma, kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesi ve kişi hürriyeti ve güvenlik hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle 100.000,00 TL maddi, 10.000.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine, hükmedilen vekalet ücretinin fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacı hakkında Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.01.2018 tarihli 2018/339 esas sayılı iddianamesi ile silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği iddiasıyla Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde kamu davasının açıldığı, Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.06.2018 tarihli ve 2018/180 Esas-2018/379 Karar sayılı kararı ile davacının üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verildiği, kararın İstinaf ve Yargıtay incelemesinden geçerek 18.11.2019 tarihinde kesinleştiği, davacının yargılanmış olduğu suçun niteliği, mensup olduğu örgütün yapısı, örgütün benimsediği amaç gibi hususlar nazara alındığında, davacının makul içerisinde hakim huzuruna çıkarılmış olması, silahlı terör örgütüne üyelik suçlamasına konu soruşturmanın yaklaşık olarak beş buçuk ay gibi makul bir süre içerisinde tamamlanarak kamu davasının açılmış olması, mahkemece iddianamenin kabul kararından yaklaşık olarak 84 gün sonra ilk duruşmanın yapılarak sanığın sorgu ve delillerinin toplanmış olması, akabinde iki celse daha yapılarak davacının cezalandırılmasına dair karar verilmiş olması hususları kül halinde nazara alındığında yargılamanın fiilen 170 günlük sürede tamamlandığı, bu suretle davacının makul süre içerisinde hakim huzuruna çıkarılmadığı, makul süre içerisinde yargılamasının yapılmadığı, bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığı şeklindeki tespitlerin mesnetsiz olduğu, tüm ayrıntıları ile izah edilen gerek soruşturma gerekse kovuşturma sürecinin makul yargılama hususunda İnsan Haklarının ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi ve T.C. Anayasa'sının belirlemiş olduğu ölçütler ile Anayasa Mahkemesi ve AİHM'in ölçü ve kriterlerine uygun olduğu, öte yandan davacı hakkında yapılan yargılama neticesinde beraat kararı verilmeyerek cezalandırıldığı, hakkında hükmolunan cezanın ise Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşıldığından davacı hakkında tatbik edilen gözaltı ve tutuklama tedbirlerinin hukuka uygun olduğu ve haksız uygulama niteliğine haiz olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2025 tarihinde karar verildi.