Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9007 E. 2024/7267 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/4053 E., 2020/7 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, yargılama nedeniyle 8.650,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faiz talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile, maddi tazminatın reddine, 1.000,00 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz istemi; hükmedilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, maddi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince; tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/493 Esas, 2017/175 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.07.2016 - 19.07.2016 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, hükmün 12.12.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş gerekçeli kararın davacı asile tebliğ edilmediğini, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının görevden uzaklaştırıldığı akabinde de davacının beyanına göre meslekten ihraç edildiği, işlemin iptali için davacının Danıştay'a açtığı davanın henüz sonuçlanmadığı, bu itibarla tazminat talep koşullarının davacı yararına gerçekleşmediğinden şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak Davacının Manisa Hakimi olarak görev yaparken 16.07.2016 tarihli kararı ile görevden uzaklaştırılmasına karar verildiği, davacı (sanık) hakkında yapılan soruşturma sonrasında da sanık hakkında silahlı terör Örgütüne üye olma suçundan dava açıldığı, yapılan yargılamada davacının beraatine dair karar verildiği, beraat kararının 12.12.2017 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafından 26.02.2018 tarihinde açılan davanın süresinde açıldığı anlaşılarak ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 9.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.