Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/8354 E. 2024/3741 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/812 E., 2019/1481 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutuklama nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin gözaltından sonra tutuklanmasaydı ceza evinde hiç yatmayacağını, yapılan yargılamada hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini, 8 ay hiçbir gerekçe olmadan tutuklu kaldığını, tutuklu kalması nedeniyle işinden çıkarıldığını, düğününün iptal olduğunu, maddi ve manevi zarara uğradığını, ailesinin ceza evi yol masrafının olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/151 Esas, 2018/312 Karar sayılı dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 16.02.2017- 05.10.2017 tarihleri arasında 231 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, verilen kararın 12.09.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi halinde, ancak deneme süresi sonunda davanın düşmesine karar verilmesi durumunda fazladan tutuklu kalınan süreler için tazminat talebinin değerlendirilebileceğinden davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR 5271 sayılı CMK’nın 142/9. maddesindeki “Tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödenir. Ancak, ödenecek miktar Tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamaz” hükmü gereğince, ilk derece mahkemesince davanın tümüyle reddedilmesi ve karar tarihi dikkate alınarak, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, sulh ceza hakimliklerinde takip edilen işleri için belirlenen maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ancak temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyiz incelemesi sırasında UYAP üzerinden yapılan kontrolde davacı hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/308 Esas, 2023/260 Karar sayılı kararı ile kaldırılarak davacı hakkındaki davanın düşmesine karar verildiği, kararın 27.12.2023 tarihinde kesinleştiği göz önünde bulundurulduğunda, davacının gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürenin hakkında verilen hapis cezasından az olması nedeniyle tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.