Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7407 E. 2024/5169 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/284 - 2020/288 SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek inceleme yapılmıştır. I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.05.2015 tarihli 2014/13364 Esas, 2015/8038 Karar sayılı ilamı ile, "Tescile esas bilgi ve belgelerin dosya kapsamına getirtilmesi, olay yerinde sanat tarihçi ve inşaat mühendisi ile keşif icra edilerek, öncelikle yapılan izinsiz uygulamaların, kullanılan malzemelerdeki eskime durumu nazara alınarak yapım tarihlerinin tespit edilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi, izinsiz uygulamaların yapım tarihlerinin tespitinin ardından uygulamaların, tescilli kültür varlığının bütünü ve dolayısıyla orjinal dokusu ile uyumlu olup olmadığının, niteliğinin ve yapıda zarar meydana getirip getirmediğinin belirlenmesi, taşınmazın bu nitelikte bir zarar gördüğünün belirlenmesi durumunda sorumlu olduğu tespit edilen sanık veya sanıkların, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1-1.cümlesi uyarınca cezalandırılması, bu nitelikte bir zararın mevcut olmadığının, ancak yapılan tadilatın ruhsata tabi inşai ve fiziki müdahale kapsamında bulunduğunun belirlenmesi durumunda, 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1-2.cümlesi uyarınca cezalandırılması, yapılan bu tadilatın ruhsata tabi olmayan, “basit onarım” niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde ise, 5498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesi ile cezalandırılması gerektiğinin gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi" gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07.07.1993 tarih, 4720 sayılı kararıyla kabul edilen kentsel sit alanı içerisinde bulunan ve Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 14.07.1978 tarih, 10538 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu belirlenen 17 sayılı parselde bulunan tescilli binanın sahibinin temyiz dışı sanık ..., 332 ada, 18 sayılı parselde bulunan binanın sahibinin sanık ... olduğu, 17 sayılı parselde bulunan binanın sanık ... tarafından 10 yıldır kiracı olarak kullanıldığı, İstanbul II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu görevlilerince yerinde yapılan denetim sonunda düzenlenen 15.01.2013 tarihli raporda, 17 parselde bulunan binanın terasına kaçak kat çıkıldığının, binadaki kimi taşıyıcı kolonların kesildiğinin, 1. ve 2. kat duvarlarının kırılıp yan bina olan 18 sayılı parseldeki bina ile birleştirildiğinin tespit edilmesi üzerine, İstanbul II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 07.05.2013 tarih, 1345 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, yapılan soruşturma sonunda 17 parselde bulunan binanın sahibi olan sanık ... ile 17 sayılı binayı kiracı olarak kullanan ve 18 sayılı binanın da sahibi olan sanık ... hakkında açılan davada, bozma ilamına uyularak yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda, kullanılan malzemelerdeki eskime durumu nazara alınarak dava konusu uygulamaların 2012 yılında yapılmış olduklarının, uygulamalardan 17 parseldeki son kat ilavesinin ortadan kaldırıldığı ve her iki bina arasındaki geçişlerin de kısmen ya da geçici olarak ortadan kaldırıldığının görüldüğü, izinsiz yapılmış olan ve sonra bazıları yine izinsiz müdahalelerle düzeltilmeye çalışılmış olan bu uygulamaların, tescilli kültür varlığının bütünü ve dolayısıyla orijinal dokusu ile uyumlu olmayan nitelikte ve yapıda zarar meydana getiren uygulamalar olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.