Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/2114 E. 2024/4671 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/241 E., 2015/653 K. SUÇLAR : Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, kişilerin huzur ve sükununu bozma, şantaj, hakaret HÜKÜMLER / KARAR : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve şantaj suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulup, şantaj suçunun işlenmesi sırasında araç olarak kullanıldığı değerlendirilen hakaret suçundan ayrıca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve sanık müdafii tarafından sanığın haksız şekilde cezalandırılmasından dolayı kararın bozulması gerektiği ifade edilerek temyiz isteğinde bulunulması nedeniyle temyizin kapsamının sanık hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve şantaj suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan yargılama konusu eylemler, 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde özel hayatın gizliliğini ihlal, 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesinde kişilerin huzur ve sükununu bozma ve 5237 sayılı TCK'nın 107/2. maddesi yollamasıyla 107/1. maddesinde şantaj başlıkları altında yaptırıma bağlanmış olup, cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca anılan suçların asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği 18.11.2015 tarihinden itibaren 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihinden önce 18.11.2023 tarihinde dolduğu, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesi kapsamında derhâl beraat kararı verilmesini gerektirir hâllerin de bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteği bu sebeple yerinde görülmüş olup, hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.