Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10428 E. 2025/3469 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/521 E., 2020/770 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : Temyiz isteminin reddine dair ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.07.2020 tarihli ve 2020/521 E., 2020/770 K. sayılı ek kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız arama ve elkoyma, adli kontrol tedbiri nedeniyle 100,00 TL maddi, 60.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiş, kesin olan karara karşı davacı tarafından yapılan temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince 21.07.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin olması sebebiyle reddedilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; kararın kesin olmadığına, tazminat davasının süresinde açıldığına ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/149 Esas, 2018/407 Karar sayılı ceza dava dosyası kapsamında, davacının evinde ve arabasında arama yapıldığı, davacıya silah, bilgisayar ve cep telefonuna el konulduğu, davacı hakkında adli kontrol tedbiri uygulandığı, davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'ya tabi olduğu, davanın süresinde açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği, davacı tarafından karara karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine ise Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin kesinlik sınırı itibariyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.07.2020 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.