Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/5462 E. 2024/2999 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2020/5462
Karar No
2024/2999
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/466 E., 2015/986 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Hükmün açıklanması mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2013 tarihli ve 2013/86 Esas, 2013/209 Karar sayılı kararının 27.01.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 21.09.2014 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a maddesinde tanımlanan eşe karşı kasten yaralama suçunu işlediği ve Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 29.06.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/466 Esas, 2015/986 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmış olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.10.2020 tarihli, 2016/68542 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz nedenleri; suç işleme kastı olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR: Mahkemece, yapılan yargılama, sanık savunmaları, dosyada delil niteliğinde yer alan tüm bilgi ve belgeler dikkate alındığında, sanığın 02.09.2012 günü Demirler köyü, Kocahafız Mevkiinde izinsiz olarak kazı yaparken ilçe jandarma komutanlığı ekiplerince suç üstü yakalandığı, ... Müze Müdürlüğünden alınan 04.10.2012 tarihli raporda, kazı yapılan yerin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 74/1 maddesinde düzenlenen izinsiz kazı yapmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Olay günü kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine jandarma görevlilerince saat 02.00 sıralarında suça konu yere gelindiği, sanık ...'in temyiz dışı sanıklar ile birlikte izinsiz kazı yaparken yakalandıkları, kazı yapılan yerde iki adet kazma ve bir adet kürek ele geçirildiği, kazı yapılan yerin yaklaşık 30-40 cm derinliğinde olduğunun tespit edildiği, 04.09.2012 tarihli müze müdürlüğü raporunda, suça konu kaçak kazının 40 cm derinliğinde olduğu, kaçak kazının baş şahidesi ve motif barındırmayan bir mezarın üzerinde yapıldığı, suça konu alanın 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan yerlerden olduğunun belirtildiği, mahkemece sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1- Olay yeri görgü ve tespit tutanağında, sanık tarafından 40 cm derinliği geçmeyecek şekilde çukur kazıldığının tespit edildiği, bu itibarla eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Dava konusu yerde bağımsız arkeolog ve fen bilirkişi refakatinde keşif yapılarak, sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olup olmadığı tereddütsüz şekilde tespit edilerek, sonucuna göre sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu gözetilmeksizin, davanın tarafı konumunda bulunan Müze Müdürlüğü raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/5462, K. 2024/2999, T. 06.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2020-5462-e-2024-2999-k-db9b56987fd1