Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11974 E. 2024/7756 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/561 E. 2016/183 K. SUÇ : Taksirle Öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii, katılan ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1, 52/2-4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. B.Katılanın temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. C.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; Ceza miktarının az olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 12.10.2015 günü saat 16.50 sıralarında sürücü belgesiz olan sanığın sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahal içi, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, iki yönlü, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, istikametine göre yolun sağından aniden yola giren 2007 doğumlu yayaya çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda, hükme esas alınan keşfe binaen tanzim edilen 13.10.2015 tarihli bilirkişi raporu ile Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 24.12.2015 tarihli raporda; sanığın sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyir halindeyken, hızını mahal şartlara göre ayarlamaması sebebiyle tali kusurlu olduğu, yayanın ise ilk geçiş hakkına sahip olan sanığın geçişini beklemeden kontrolsüzce yola girmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin, katılanın ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki'' gerekçesine, (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' ve (f) bendindeki "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi 2.5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin, katılanın ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün 1. paragrafında yer alan ''failin kasta dayalı kusuru'', ''güttüğü amaç ve saik'', ''özellikle suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' ibareleri ile 8.paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;18.12.2024 tarihinde karar verildi.