Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/10120 E. 2024/2533 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/282 E., 2016/176 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebebi; Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasına, fazla cezaya ve şartları bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nın 22/6 maddesinde düzenlenen şahsi cezasızlık halinin uygulanmadığı ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, azami hız sınırının 110 km olduğu, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, cadde üzerinde gündüz vakti karlı havada ve buzlu zeminde seyri esnasında kaza noktasına geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkması ve karşı şerit istikametine geçerek yolun sağından kar kazıyarak gelen, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen, sürücü ...'in sevk ve idaresindeki Karayolları Genel Müdürlüğü'ne ait kar kazıyıcı aracın sol ön tekerine çarpması sonucu sanığın tali kusuru ile kendi aracında yolcu olarak bulunanlardan ...'ın hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kırığın hayati fonksiyonlara etkisi ağır (4) derece olacak nitelikte yaralanmasına ve ...'ın ise ölümüne sebebiyet verdiği olayda, dosya kapsamında alınan 18/04/2014 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Dosya kapsamında mevcut bulunan kaza tespit tutanağı ile soruşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen tek kişilik bilirkişi raporunda, sanığın 2918 sayılı Kanun'un 52/1-a ve 52/1-b maddelerinde düzenlenen kuralları ihlal etmek suretiyle karlı hava ve buzlu zemin üzerinde seyri esnasında aracının hızını aracın yük ve teknik özelliklerine göre görüş, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığından ve viraja girerken hızını azaltmadığından meydana gelen kazada sanığın kusurlu bulunduğunun belirtildiği ve kazanın diğer tarafı olan hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen araç sürücüsü ...'e ise kusur atfedilmediği dolayısı ile sanık sürücünün olayın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu bulunduğu sayın heyet tarafından takdir edilmekle; Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne, bir kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bitlis 1.Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.