Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/5230 E. 2020/1121 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bilinçli taksirin uygulanmasına ilişkin TCK'nın 22/3. maddesinin, temel ceza maddesi olan 89/1. maddesinden sonra uygulanması gerektiği halde, artırıma ilişkin 89/2-b. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Olay günü sanığın 1,27 promil alkollü şekilde, idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyri sırasında, dört yönlü kavşağa geldiğinde, sağa manevra yaptığı esnada bankette yürümekte olan yayaya çarptığı, sanığın asli ve tam kusuruyla bir kişinin kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını dördüncü derecede etkileyecek nitelikte yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.