Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/4792 E. 2020/1217 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bilinçli taksirin uygulanmasına ilişkin TCK'nın 22/3. maddesinin, temel ceza maddesi olan 89/1. maddesinden sonra uygulanması gerektiği halde, artırıma ilişkin 89/2-b. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Olay tarihinde sanık 128 promil alkollü olarak idaresindeki otomobil ile gece yerleşim yerinde iki yönlü yolda seyir halindeyken aynı istikamette önünde seyir eden katılan ... yönetimindeki 3 tekerlekli hurda aracına çarpması sonucu katılanının vücudunda hayati fonksiyonlarını orta 2. derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek nitelikte yaralandığı, kaza tespit tutanağı ve keşif trafik bilirkişi raporu ile sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin belirlendiği olayda; Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik inceleme yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.