Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/4453 E. 2020/760 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 50/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre; Hatay Reyhanlı Belediyesi'ne ait olan ve alt işveren ... Geri Dönüşüm İth. İhr. Tic. Ltd. Şti. tarafından işletilen çöp toplama alanında bulunan 15 metrelik derinlikteki rögar çukuruna düşen 2000 doğumlu ...'nun ölümü ile sonuçlanan ve sanık ...'ın tali kusurlu olduğu olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.