Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/3915 E. 2024/3647 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2019/3915
- Karar No
- 2024/3647
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/865 E., 2018/644 K SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2013/447 Esas, 2014/288 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
2. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2013/447 Esas, 2014/288 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12). Ceza Dairesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/3103 Esas, 2016/9227 Karar sayılı kararı ile "izinsiz uygulamanın fiziki müdahale niteliğinde olduğunun kabul edilmesi ve sanığın verdiği 15.01.2014 tarihli ifadesinde, davaya konu yapıyı oğlu olan ...'nın yaptırdığı beyanı karşısında, ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan ek iddianamenin düzenlenmesinin sağlanarak, sorumluluğu tespit edilecek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ve eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2016/865 Esas, 2018/644 Karar sayılı kararı ile; A. Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
B. Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, TCK 62, 52/2,51/1-3-7-8, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 80 TL adli para cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz nedenleri;verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, tüm dosya kapsamından, Sığacık Mahallesi, ... Antik Kentinde, 84 ada, 1 parsel nolu bölümde bulunan yere tek katlı yapı yapıldığı ve bu yerin I. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunduğu, Yargıtay bozma ilamı öncesi alınan bilirkişi raporunda; olaya konu binanın ahşap nitelikte olduğu ve temelsiz olduğu nedeniyle inşai ve fiziki müdahale olarak değerlendirilmediği belirtilmiştir. Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamından davaya konu yer tek yapı ölçeğindeki kültür veya tabiat varlığı olmayıp, I. derece arkeolojik sit alanı kabul edilen bölge içerisinde yer aldığı, bu nedenle somut olayda sit alanı kabulü kararının ilgililerine tebliği zorunluluğundan bahsedilemeyeceği, sanığın bu yerin sit alanı kabul edilen bölge içerisinde yer aldığını bildiğinin kabul edilebilmesi için taşınmazın tapu kaydında koruma kararına ilişkin şerhin bulunmasının, şerh de yoksa koruma kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmiş olmasının yeterli olduğu, davaya konu taşınmazın tapu kaydında, taşınmazın arkeolojik sit alanı ilan edilmiş bölge içerisinde yer aldığı bu hususunda dosya içerisinde bulunan olaya konu 84 ada 1 parsel sayılı yere ait taşınmaz tapu kaydında I.derece arkeolojik sit alanı içinde kaldığına dair 04.01.2007-17 tarih ve yevmiye numarası ile konulmuş şerhin bulunduğu, ayrıca sanıkların da olaya konu yerin sit alanı olduğunu bildiklerine dair beyanları ve olaya konu taşınmaza tek katlı bina yaparken herhangi bir yerden izin almadığı, her ne kadar dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporunda, izinsiz yapılan yapının temelsiz olması nedeni ile eylemin fiziki ve inşai müdahale sayılmayacağı belirtilmiş ise de, dosya kapsamında bulunan olay yerine ait fotoğrafların incelenmesinden anlaşılacağı üzere, ahşap kütükler üzerine kurulu da olsa, çatısı bulunan ve tamamen bitirilmiş olan ahşap binanın, zemine sabit bir yapı olduğu, dolayısıyla bu hususun da izin alınmadan yapıldığı için fiziki ve inşai yapı kapsamında değerlendirildiği anlaşılmakla, sanık ...'nın atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.
Her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan dolayı cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, tüm dosya kapsamında sanığın samimi beyanlarından da görüleceği üzere olaya konu tek katlı yapıyı oğlu olan ...'nın yaptığı, sanık ...'ın ise olaya konu yeri yaptığına dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR A. Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'ın 18.08.2019 tarihinde temyiz aşamasında vefat ettiğinin tespit edilmiş olması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA;
B. Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suça konu yapıyı kaldırdığını beyan etmesi karşısında mahkemece mahallinde yeniden keşif icra edilerek, yapının kaldırılıp kaldırılmadığı, taşınmazda zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, yapının kaldırılmış ve zarar meydana gelmemiş olması halinde atılı suçun manevi unsuru oluşmayacağından sanığın beraatine, aksi halde mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2024 tarihinde karar verildi.