Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/10991 E. 2020/4871 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Karar tarihi : 16/11/2015 Suç : Taksirle yaralama Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın idaresindeki araçla gece vakti, aydınlatmanın olduğu yerleşim içi tek yönlü üç şeritli yolun en sol şeridinde seyir halinde iken, sekiz metre geriden yaya geçidi bulunmasına rağmen yaya geçidinin olmadığı yerden yolun sağından yaya olarak kaplamaya inen katılana sol şerit içinde çarpması neticesinde, katılanın vücudunda ağır derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmayan olan sanığın beraatine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmadığından asli kusurlu olduğu, Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiği, katılanın yaya geçidinden geçmekte olduğu tanıkların da bu yönde beyanda bulunduğu, kazanın yaya geçidinden geçip geçmemek ile ilgisinin olmadığı, yaya geçidine gelirken hızını azaltmayan ve sağdaki aracı sollamak isteyen sanığın bu suretle kazaya sebep olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.