Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2018/437 E. 2019/9247 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Sanık ... için; TCK’nın 89/1, 2-b, 62, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet Sanık ... için; CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat Taksirle yaralama suçundan sanık ...’ün mahkumiyetine, sanık ...’nın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sanık ...’e verilen cezanın yetersiz olduğuna, yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince ise; Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın olayda kusurunun bulunduğuna, katılanla aralarında emir talimat ilişki olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.