Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2018/3384 E. 2019/11336 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 51/1, 51/3, 51/6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusura ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın sevk ve idaresindeki araçla tek yönlü bölünmüş yolda ters yönde geri manevra ile seyrettiği sırada, doğru yönde ilerleyen katılanların içinde bulunduğu araç ile çarpışması neticesinde araçta bulunan üç katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, sanığın kolluk ifadesinde de "Yanlış yola girdiğimi farkedince yoldaki bisiklet yolunu normal geçiş yolu zannettim ve geri manevra yaparak güvenlik şeridine geçmek istedim" şeklindeki beyanı karşısında bilinçli taksirle hareket ettiğinin belirlendiği nazara alındığında TCK'nın 22/3 maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; Kanuna aykırı olup, CMUK’un 326/son.maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutulmak koşuluyla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.