Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/7931 E. 2019/3126 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahkemece sanık hakkında verilen hükmün adli para cezası yönünden kesin, ehliyetin geri alınması yönünden temyizi kabil nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz talebinin kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş ise de; sanık hakkında adli para cezası ile 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına birlikte karar verilmesi nedeniyle, hükmün tümüyle temyize kabil olduğu anlaşılmakla, 09.06.2015 tarihli temyizin kısmen reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede; Sanığın kırmızı ışık ihlali yaparak kazaya neden olduğuna dair dosya içinde iddia ve tespit olmaması sanığın aracı hızlı kullandığına dair herhangi bir tanık beyanının bulunmaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.