Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/7538 E. 2019/4832 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1, 52/1-4 , 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın cezanın yersiz ve isabetsiz olduğuna, kasıtlı olarak suçu işlemediğine, pişman olduğuna, yolu kapatacak şekilde park eden aracı sonradan gördüğüne, maddi durumunun yeterli olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, yine kısa karar ve hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına denilmek suretiyle çelişki yaratılması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.