Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2014/19023 E. 2015/9840 K.

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Taksirle öldürme suçundan sanıklar ......'ın beraatlerine, sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusurlu olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, Hükmün gerekçesinde sanıklar .....'ın kusursuz olduğu kanaatine varılarak haklarında beraat kararı verildiğinin kabulüne rağmen hüküm fıkrasında "yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olması” nedeniyle beraatlerine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. fıkrasının tamamen çıkarılarak yerine “ Her ne kadar sanıklar hakkında TCK'nın 85/1. maddesi gereğince taksirle öldürme suçundan dava açılmış ise de yüklenen suç açısından sanıkların kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE” ifadesinin yazılması suretiyle, sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararının ONANMASINA, diğer sanıklar hakkındaki beraat kararlarının DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.