Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/7390 E. 2013/21240 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2013/7390
Karar No
2013/21240
Karar Tarihi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm :2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 52, 53, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinde, sanığın bir seyahat firmasına ait otobüsle, Adana İlinden İstanbul İline satmak amacıyla tarihi eser getireceğinin ihbarı üzerine, ihbarda belirtilen firmaya ait otobüsün terminale giriş yaptığını gören güvenlik güçleri tarafından sanığın üzerinde yapılan aramada, elinde bulunan poşet içerisinde 52 adet sikke ele geçirildiği, tarafsız bilirkişi raporu ile suça konu sikkelerin tamamının 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi, müzelik değerde taşınır kültür varlığı niteliğini haiz bulunduklarının belirlendiği, sanığın aşamalarda alınan savunmasında, kendisine ait eskici dükkanının bulunduğunu, suç tarihinden önce Adana İline akrabalarını ziyaret için gittiğini, suça konu sikkeleri Adana Eskici Çarşısından satın aldığını, söz konusu paraların tarihi eser niteliğinde olduğunu bilmediğini, yakın dönemlere ait takı ve paraları alıp kendi dükkanında satarak geçimini sağladığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın suça konu sikkeleri ticaret kastı ile satın aldığının sübuta erdiği anlaşılmakla, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin sanık hakkında tesis edilen cezanın az olduğuna dair, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının altı numaralı paragrafından “ ...53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/7390, K. 2013/21240, T. 24.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2013-7390-e-2013-21240-k-77e9736e88b0