Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/607 E. 2013/21238 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 53, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70 maddesine temas eden izinsiz olarak kültür varlığı bulundurma suçunu oluşturduğu kanaatine varıldığından tebliğnamede, dava konusu eylemin kültür varlığı ticaretine teşebbüs suçunu oluşturduğundan ve sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nın 35/2 maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Suç tarihinde sanığa ait ... ile satmak amacıyla tarihi eser getirileceğinin ihbarı üzerine, sanık ... hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen ...'nun içerisinde bulundukları aracın Körfez İlçesinde durdurulduğu, sanığın üzerinde ve araçta usulüne uygun şekilde yapılan aramada, aracın bagaj kısmında 31 adet varlığın ele geçirildiği, tarafsız bilirkişi kurulu raporu ile suça konu 2 adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamında, tasnif ve tescile tabi, müzede korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğini haiz bulunduğunun, 2 adet madeni eşya, 19 adet madeni sikke ve 8 adet süs eşyasının anılan Kanun kapsamına girmediğinin belirlendiği, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, suça konu varlıkların ve eserlerin kendisine babası ve dedesinden kaldığını, söz konusu tarihi eserleri bilinçsizce aracının bagajında taşıdığını, bahse konu eserleri satmaya götürmediğini, suç tarihinde İstanbul'a kardeşlerini ziyarete gittiğini beyan ettiği anlaşılmakla, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, savunma hakkının kısıtlandığına, verilen cezanın fazla olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen, 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunduğu belirlenen kültür varlıklarının kendisine babasından ve dedesinden kaldığına dair savunması, eserlerin ele geçiriliş şekli ile söz konusu eserleri ticaret kastı ile satışa arzettiğine, sattığına, satın aldığına veya kabul ettiğine dair delil mevcut olmaması nazara alındığında, sanığın sübuta eren eyleminin izinsiz olarak kültür varlığı bulundurma suçunu düzenleyen 2863 sayılı Kanunun 70. maddesine temas ettiği gözetilmeksizin, dosya kapsamına ve oluşa uygun bulunmayan gerekçe ile kültür varlığı ticareti suçunu işlediğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabul ve uygulamaya göre de; 1- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı, 2- Sanığın adli sicil kaydında bulunan, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/07/2002 tarih, 2000/349 Esas, 2002/240 Karar sayılı ilamın, infaz tarihi araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinin dikkate alınmaması kanuna aykırı, 3- Mahkemece tekerrüre esas alınan ilamın 3167 sayılı Çek Kanunu'na muhalefet suçuna ilişkin olması, hükümden sonra 03/02/2012 tarih ve 28193 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/01/2012 gün ve 6273 sayılı Kanun ile 5941 sayılı Çek Kanununa eklenen geçici 3. maddenin 7. fıkrasındaki düzenleme ile karşılıksız çek keşide etmek eyleminin suç olmaktan çıkarılması karşısında, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının anılan ilama istinaden mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceğinin nazara alınmaması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.