Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/5015 E. 2013/28018 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2, 62, 50, 52. maddeleri uyarıncamahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanığın olay sırasında sevk ve idaresindeki kamyon ile seyir halinde bulunduğu yolda alt geçitten çıktıktan sonra sağında bulunan yatay çizgi işaretlenerek ayrılmış yola kontrolsüz bir şekilde dönüş yaptığı sırada, bu yoldan gelen ...ın sevk ve idaresindeki ... ile çarpışması ile meydana gelen ve katılan ile mağdurun kemik kırığı olacak şekilde yaralanmalarıyla sonuçlanan olayda, sanığın aracı ile sağa dönüşünü engelleyen yatay çizgi işaretlemelerinin varlığından dolayı dönüş yaptığı durumda bir kazaya neden olabileceğini öngörmesine rağmen dönüşüne devam etmesi sureti ile atılı suçu bilinçli taksir ile işlediği, kemik kırığı meydana gelecek biçimde yaralanan mağdur ... Manav'ın şikayetten vazgeçmesinin eylemin niteliğini değiştirmeyeceği, katılanın ve mağdurun yaralanması nedeniyle sanığın eyleminin TCK'nın 89/4, 22/3. maddeleri kapsamında bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, 2- Kabul ve uygulamaya göre de; a- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda katılanın yaralanmasının nitelik ve derecesi de nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden en üst sınırdan temel ceza tayin edilerek, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayini, b- Sanık hakkında atılı suçtan dolayı seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, artık bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi sureti ile TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması, c- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.