Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/5011 E. 2013/26673 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 89/2-e, 62, 53/6, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın asli kusurlu oluşu, yaralı sayısı ve zararın niteliğine göre; 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden asgari hadden ceza tayini, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin lehe olması ve aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Bir kişinin basit, bir kişinin ise hayati tehlike geçirecek nitelikte yaralandığı olayda, atılı suçun niteliğine göre sanık hakkında TCK'nın 89/4. madde ve fıkrası uyarınca uygulama yapılması gerektiği halde, TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca tayin edilen cezanın ayrıca TCK'nın 89/2-e madde ve fıkrası uyarınca arttırılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. bendinin hükümden çıkartılması, 3. bendindeki “7 ay 15 gün” ibaresinin “5 ay” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.