Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/4905 E. 2013/25923 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a, 62/1, 52, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü gündüz saat 08:10 sularında bulutlu havada, meskun mahalde, bölünmemiş, 2 yönlü, 7,2 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki minübüsle seyir halinde bulunan sanığın, karşı yönden idaresindeki otomobille seyreden katılanın idaresindeki otomobille çarpışmaları şeklinde gelişen ve katılanın nitelikli şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; yolun sağında durarak geri manevra yaptıktan sonra, arka taşıt trafiğini kontrol etmeden aracıyla sola dönüş yapan ve yolun diğer tarafına geçmeye çalışan sanığın, idaresindeki otomobille aynı istikamette ve sanığa ait aracın arkasında seyreden katılanın seyir durumunu bozduğu ve sanığa ait araca çarpmamak için diğer şeride geçen katılanın aracının, dönüşünü tamamlayan sanığa ait araçla emniyet şeridi üzerinde çarpıştıkları, bu itibarla, sanığın beyanının esas alındığı kaza tespit tutanağı ve 05.08.2008 tarihli bilirkişi raporunun dosya kapsamındaki delillerle bağdaşmadığı, soruşturma aşamasında trafikçi jandarma refakatiyle yapılan keşif sonrası düzenlenen 24.08.2008 tarihli bilirkişi raporu ile 03.11.2008 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporu ve 3 trafik polisi refakatiyle 08.03.2010 tarihinde yapılan keşif sonrası düzenlenen 16.03.2010 tarihli bilirkişi raporlarının oluşa uygun olduğu, tanıklar ..., Muhammet Yüksel ve ...'nun beyanlarının da bu oluşu doğruladığı, anılan her üç rapor arasında herhangi bir çelişkinin bulunmadığı, kusur tespitinin bizzat hakimin yetkisinde bulunması nedeniyle tebliğnamede, kusurlu hareketiyle kazanın meydana gelmesine sebebiyet veren sanığın sorumluluğu konusunda yeniden bilirkişi raporu alınması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1.) Katılan hakkında 19 Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 16.01.2009 tarihli adli raporda, katılanın olay sebebiyle yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde yaralandığının belirtilmesi karşısında, sanık hakkında tayin olunan temel cezada TCK'nın 89/2. maddesi uyarınca artırım yapılırken uygulama maddesi olarak, ikinci fıkranın (a) bendi yanında (e) bendinin de gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2.) Aylık 800 TL karşılığında şoförlük yaparak geçimini sağlayan ve vekili aracılığıyla TCK'nın lehe olan tüm hükümlerinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında hükmolunan 6.750 TL adli para cezasının “ekonomik ve diğer şahsi hallerinden” bahisle dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verilmesi, 3.) Hükmolunan adli para cezası ile vekalet ücretini 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden önce 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu’nun 04/04/2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında “YTL” olarak belirlenmesi, 4.) Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.