Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/4128 E. 2014/2231 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK.'nın 89/1-2-b-e, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Her ne kadar katılanın trafik kazası sonucu yaralanması nedeniyle şikayetçi olduğuna dair ilk beyanı olaydan 6 ay geçtikten sonra alınmış ise de, katılanın olay sonucu vücudunda hayat fonksiyonlarını 6. derecede etkileyecek kranial (kafa tası) kırığı oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ve katılanın sanığın kimliğinden soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığının ifade alınmasına yönelik talimat yazısına istinaden ifadeye çağrılması üzerine haberdar olduğu dikkate alındığında şikayeti süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme yapıldığına, kusur oranının hatalı tespit edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasından “sanığın amaç ve saiki'' ibaresinin çıkartılarak diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.