Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/3125 E. 2013/22224 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1-e, 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve ceza miktarına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanığın idaresindeki traktörle, geceleyin, aydınlatması olan çift yönlü yolda seyri sırasında karşı yönden gelen katılanın kullandığı otomobilin şeridine tecavüz ederek, çarpışmaları şeklinde gerçekleşen olayda; ... içerisinde bulunan ve 9 aylık hamile olan katılan ... Bay’ın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmasına; anne karnındaki bebeğin ise fetal künt travmaya bağlı olarak oksijensiz kalma sonucu ölü olarak doğmasına neden olduğu; sanığın bir kişiyi yaralaması sebebiyle cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık hakkında yazılı şekilde TCK'nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi, 2- Otopsi bulgularına göre bebeğin fetal künt travmaya bağlı Ablosio plesanta sonucu oksijensiz kalarak anne karnında öldüğünün belirtildiği, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’nın 28.05.2010 tarihli raporunda, yaralamanın TCK’nın 89/3-e kapsamında olduğu bildirilmiş ise de rapor içeriği itibariyle eylemin çocuk düşürmeye neden olma kapsamında değerlendirilip, değerlendirmeyeceği açısından Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması; Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebebten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.