Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/2937 E. 2013/21846 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 31/2, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun idaresindeki araçla yerleşim yeri sınırları içerisinde,havanın yağışlı olup camların buğulanması nedeniyle önünü tam görmeyip önünde seyreden bisikletli mağdura çarpmasıyla sonuçlanan olayda sanığın tam kusurlu olduğu anlaşıldığından kusurunun belirlenmesi yönünden keşif yapılması ve rapor aldırılması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak, 1- Olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun babasından habersiz aldığı araçla yerleşim yeri içinde seyri sırasında önünde gitmekte olan bisikletliye çarpıp bisikletli mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yarılanmasına neden olduğu olayda bilinçli taksir hükümlerinin oluşmadığı gözetilmeden "Elbistan Devlet Hastanesinin raporuna göre suça sürüklenen çocuk fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahiptir. Bu rapor da gözönünde bulundurularak suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin farkında olarak, ehliyetsiz olarak ... kullanmak suretiyle kaza yapma ihtimalinin de olduğunu bilerek hareket ettiği ve böylelikle taksirinin bilinçli taksir düzeyinde olduğu kanaatine ulaşılmıştır. Bilinçli taksir, kişinin eyleminin neticelerini öngörmesine rağmen, eylemine devam ederek neticenin oluşumuna sebebiyet verilmesi halidir.”şeklindeki isabetsiz gerekçeyle bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması, 2- Olay tarihinde taksirli hareketi sonucu katılanın yaralanmasına neden olan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 31/2, 62 . maddeleri gereğince tayin edilen sonuç 1 ay 20 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu, TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olduğu ve birbirlerine karşı öncelikleri bulunmamakla birlikte mecburi olan hükümlerin takdiri hükümlerden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321 maddesi gereğince BOZULMASINA, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.