Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/2595 E. 2013/21850 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Meydana gelen trafik kazasında yaralanan mağdurlardan soruşturma aşamasında sadece ...'in şikayetçi olduğu, diğer mağdurlardan ..., ... ve ...'ın ilk beyanlarında şikayetçi olmadıklarını bildirdikleri, şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı dikkate alındığında sanığın eyleminin bütün halinde TCK'nın 89/1, 2-b maddelerine uyduğu gözetilmeden, sanığın TCK'nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve ikisi nitelikli 16 kişinin yaralandığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.