Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/24944 E. 2014/19423 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü Sürücü belgesi bulunmayan sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, gündüz vakti, inişe eğimli 10.5 m genişliğindeki yolda seyrederken istikametine göre solundan sağına doğru karşıdan karşıya geçişini tamamlamak üzere olan 8 yaşlarındaki yayaya çarptığı, olayda katılan ve tanıklar ... ve ...“çocuklarının boş olan yolda kendilerinden önce karşıdan karşıya geçmek üzere yola çıktığı, ölenin kaldırıma çıkmaya iki adım kala sanığın yönetimindeki araç ile çarptığı, diğer çocukların geçişlerini tamamlamış oldukları” şeklindeki beyanları nazara alındığında sanık ve ölenin eşit oranda kusurlu oldukları, anlaşılmakla; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50/4 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına "cezadan beklenen amacın, cezanın para cezası olarak tayini suretiyle, sağlanamayacağı” şeklinde yasal olmayan gerekçe ile karar verilmiş ise de; sanığın kusur durumu nazara alındığında bu husus bozma nedeni yapılmamış olup sanığın kusur durumu tespit edildiğinden yeniden bilirkişi raporu alınması yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusuru bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.