Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/2256 E. 2013/25169 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/2256
- Karar No
- 2013/25169
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 3-b, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğincemahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: İncelenen dosya içeriğine göre; dava konusu olay sonucu katılanın, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır 4. derecede kemik kırığı oluşacak ve yüksekten düşme nedeni ile opere edildiği, halen spastik parapileji mevcut olup, T8 altı anestezik, gaita inkontinası, idrar inkontinası mevcut olduğu ve durumunun geçirdiği kazaya bağlı sekel olarak değerlendirildiğinden organ işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı tespit edildiğinden, temel cezanın artırımı sırasında, TCK'nın 89/3-b maddesi uyarınca bir katı oranda artırım yapılıp uygulamada hata bulunmadığından, katılanın kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralandığının ve TCK'nın 89/2-b maddesinin hükmün ikinci paragrafında gösterilmesinde isabetsizlik olmadığı değerlendirilmekle, "kemik kırılması" ve "89/2-b" ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılması gerektiği gerekçesiyle hükmün düzeltilmesini öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, sanığın kusuru olmadığına, kazaya katılanın neden olduğuna, bilirkişi raporunun yetersiz ve çelişkilerle dolu olduğuna, sanığın uzlaşmak istediğini beyan etmesine rağmen bu hususta katılanın beyanının alınmadığına ve alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine ilişkin; katılan vekilinin de, katılanın kaza nedeniyle belden aşağısının felçli olduğuna ve tekerlekli sandalyeye bağlı olarak hayatını sürdürdüğüne, sanığın katılanla hiçbir şekilde ilgilenmediğine, katılana tazminat vermemek için muvazaalı olarak elindeki taşınmaz malları başkalarına devrettiğine, daha fazla ceza verilmesi ve cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.